كرده ، ابوطاهر محمّدبن احمدبن عبدالرّحيم ، كاتبِ اصفهانى ، مىباشد . » « 1 » 2 - ذهبى گويد : « ابوالشيخ ، حافظ اصفهان و مُسند زمان خويش ، امام ابومحمّد عبداللَّه‌بن محمّدبن جعفربن حيّان انصارى ، صاحب كتاب‌هاى پراكنده در نقاط عالم است و به ابوالشيخ شناخته مىشود . . . با وسعت‌دانش و فراوانى حفظ ، نيكوكار ، خيّر ، پرهيزكار و بسيار راستگو بود . . . ابن‌مردويه گويد : ثقه و امين است ؛ تفسير و كتاب‌هاى بسيارى در احكام و غير آن تأليف كرد . ابوبكر خطيب گويد : حافظ ، استوار و بسيار راست‌گو بود . . . ابونعيم گويد : يكى از بزرگان و ثقه بود . » « 2 » 3 - سيوطى گويد : « ابوالشيخ حافظِ اصفهان و مُسند دوران خويش و پيشواست . . . با دانش وسيع و فراوانى حفظش يكى از بزرگان بود ، نيكوكار ، خيّر ، امين ، ثقه و با دقّت بود . تفسير و كتاب‌هاى ديگرى نوشت . در محرّم سال 369 از دنيا رفت . » « 3 » هم‌چنين در كتاب « كفاية المتطلع » نوشته‌ى تاج‌الدّين دهان در زمره‌ى كتاب‌هايى كه شيخ‌حسن عجيمى روايتشان كرده است ، چنين گويد : « كتاب اخلاق النّبى صلى الله عليه و آله و سلم ، از امام محدّث ابوعبداللَّه محمّدبن محمّدبن جعفربن حيان معروف به « ابوالشيخ » : خبر داد آن روايت را از شيخ محمّدبن علاءالدّين بابلى از محمّد حجازى شعرانى از معمّر محمّد اركماس از حافظ احمدبن حجر عسقلانى از ابواسحاق ابراهيم بن‌صديق رسّام كه گفت : خبر داد مارا ابومحمّد اسحاق‌بن‌يحيى امدى از ابوسفيان خليلِ حافظ از ناصربن‌محمّد ويرى از جعفربن عبدالواحد ثقفى از ابوطاهر محمّدبن احمدبن عبدالرّحيم از نويسنده‌اش ابومحمّد عبداللَّه‌بن محمّدبن جعفربن حيّان ، پس او را ياد كرد . » و شيخ حسن عجيمى از هفت استادى است كه شاه ولىّاللَّه در « الإرشاد الى مهمات الاسناد » افتخار مىكند كه اسنادهايش به آنان مىرسد و بنابراين ، شيخ

--> ( 1 ) . الأنساب الحيانى . ( 2 ) . تذكرة الحفاظ 3 / 945 . ( 3 ) . طبقات الحفاظ / 381 .